IJS!

De warme dagen zijn er weer, de zomer ligt om de hoek, vakantieplannen. De tijd van verleiding, zucht naar de verboden vrucht voor dikkertjes, een lekker ijsje. Er gaat niets boven de tongstrelende verkoeling op een warme hete dag. Gisteren zat ik lekker te smullen, nee te genieten van de nieuwe coconut chocolade ijspint van Ben en Jerry. Lekker maatschappelijk verantwoord langzaam smeltend genot, weg dromend… Vroeger at ik zo’n hele beker van 500ml meteen helemaal leeg. Schep naar schep lepelde ik het ijs naar binnen met een normale grote lepel zodat mijn gedachten, spanningen even weggleden bij het smeren van mijn keel met iedere hap. Tja ijs is een beloning temeer omdat ik nooit hebt gerookt of alcohol heb gedronken. De uitvinding van de Magnum was al helemaal een sensatie van verwennerij en nu helemaal met alle smaakvarianten in diverse winkels. Ach een pakje roomboter per keer naar binnen werken wie maalt daar nu om. De laatste jaren ben ik daarin wel veranderd. Je probeert wat rationeler er tegen aan te kijken. Één bolletje schepijs bij de ijssalon is al 100+ kcal. Lekker roomijs na het eten is per 100 gram al snel 250 kcal of meer. Toch wil ik mijn ijsje, soms elke dag ook in de winter. De ontdekking is niet ijs met magere melk bereid, maar voor mij die langwerpige waterijsjes, coolsticks voor een habbekrats te koop. Even invriezen en je hebt altijd wat “lekkers” in diverse smaken in huis. Er is natuurlijk ook een variant zonder suiker! Zoals voor alles tegenwoordig. Uiteraard niet lekker en niet te eten. Als afwisseling heb ik af en toe ook die driehoek water/vrucht ijsjes. Klein maar fijn. Gisteren was het weer eens tijd om te genieten van “echt” volwassen ijs. Die nieuwe Ben & Jerry smaak even uitproberen, maar tegenwoordig eruit lepelend met een eilepeltje. Met trots heb ik de pint weer in de vriezer terug gezet. Hooguit 1/3 heb ik maar opgegeten. Tevreden zak ik weg op de bank, dromend over een minder dikke toekomst maar wel met een “mager” ijsje liefst elke dag.

Sipko G. Riemersma