El Paprika!

De afgelopen week heb ik een nieuwe sensatie mogen meemaken. Een unieke ervaring, nooit te oud om iets te leren. Voor het eerst in mijn vierenveertig jarig bestaan heb ik een paprika gesneden! Niet één maar meteen drie stuks. Ze waren in de aanbieding. Een grote gele, een mooie rode en een kleine oranje moesten eraan geloven. Nou is dat paprika snijden een kunst op zich vanwege vooral dat hart met bijzonder veel pitjes die je liever niet overal over het aanrecht en keukenvloer wilt hebben. Een studie op internet leert me vele technieken en ik probeer er maar eentje. Kop eraf, onderkant eraf, insnijden en uitrollend alle schotjes fileren, hart met pitjes zo eruit halen. Nou moet u weten dat ik geen groente fanaat ben en al helemaal niet hou van konijnenvoer, de rauwkost. Weinig tot nihil groenteconsumpties elke dag. Soms even een blikje doperwten of een diepgevroren spinazie blokje met room in de pan. De afgelopen jaren is daar verandering ingekomen. De groentes zijn nog steeds niet echt te pruimen, maar ik bak wel een tomaatje mee met het vlees en soms daarbij wat gesneden paprika, uien en champignons. Lekker makkelijk voorgesneden en met zijn drietjes in één pakje. Wel vers maar ik moet zeggen dat mijn eigen gesneden paprika’s lekkerder smaken. Gevoel speelt ook een rol bij eten. Er is meer groente in mijn menu gekomen, maar wel verstop ik het vaak in een omelet, gesmolten kaas of hamburger. Om de dag eet ik ook een lekker groentesoepje in eigengemaakte smaakvariaties als kerrie, sweet chile of boeren versie. Soepgroente komt dan wel uit de vriezer. Uit een zakje, voorgesneden uiteraard en de rundersoepballetjes ook.

Sipko G. Riemersma