Baby on Board

Nee ik wil het niet hebben over die verkeerde opmerking “Wist niet dat je zwanger was”. Mijn schoonzus is zwanger. Ze zit in de laatste weken en de buik is lekker obese zal ik maar zeggen. Het wordt hun vierde kind. Huisje boompje beestje, modern gezin, ook nog aangevuld met een jonge trouwe viervoeter, een Parson-Russel terrier Heerlijk ik wordt weer oom. De nu nog jongste telg wordt in december twee jaar. Ze trippelt wat rond en combineert woordjes tot soort zinnetjes om duidelijk te maken wat ze wil of wat ze niet wil, lol. Tijdens lekker bakkie thee en leut heeft zij weer haar schattige momentjes. Zo ook ineens kijkt ze naar mamma’s buik en zegt “baby buik”. Iedereen lachen natuurlijk. Ze kijkt naar Beppe (Fries woord voor Oma voor alle Hollanders) en vraagt oprecht “Beppe ook?”. We lachen wat luider. Nu niet denken dat Beppe een dikke buik heeft, integendeel. Als het lachen wat verstomd is draait de kleine meid zich langzaam om en kijkt naar mijn dikke buik met vragende ogen. “Nee Ome heeft geen baby in de buik” antwoord ik onder het schatergerlach dat de kamer vult. Ik lach lekker mee. Eenmaal avonds thuis denk ik nog eens met een glimlach terug naar dat moment. Gezellig, maar besef dan ook dat de kijk van een kind open, eerlijk is. De glimlach verdwijnt, maakt plaats voor het bewust worden dat ik mezelf niet meer zie. Humor is schattig, leuk en soms een harde realiteit. Keep on smiling, baby onboard.

 

Sipko G. Riemersma